پشیمونی؟
نه واقعا!
میراث هر حماقتی، یه خاطرس. میراث هر خاطره ای هم پریشونیه که مثل شعله بیفته به دامنت و کم کم خاکسترت کنه...
+ نوشته شده در سه شنبه نهم آبان ۱۳۹۶ساعت 1:38  توسط نجوان |
شماره سه در باب مکتب چیزیسم شاخه حذف به قرینه تحمل
درباره سایت
آخرین مطالب
- آباد از خرابی ما ملک بی غمیست.
- آنجا که خانه مان است - از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴
- گسستگی
- تموم شد.
- "من بی تو سرگردان، من بی تو حیرانم ... شرحی ز گیسویت، حال پریشانم"
- "آنجا که خانه مان است"
- ما خاکستریهای مهاجر خارج از کتگوریهای تیپیکال عالم.
- ما آزمودهایم بزرگانِ شهر را، از مِهترش پناه میاور به کِهترش...
- ماهی و گربه
- گشنگان را چو طلب ببود و قوت نبود...
امکانات وب
دقیقا اونجایی که شیرزاد به آتنا حرفی رو میزنه شبیه "یه چیزی همه جا تعقیبت میکنه، ولت نمیکنه هر چقدرم که دور بری، و لایمکن الفرار!"
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 3:32  توسط نجوان |
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: جمعه 19 آبان 1396 ساعت: 17:28
خستگی شاید دلیل کافی نباشه، ولی منطقی، چرا!
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: يکشنبه 14 آبان 1396 ساعت: 23:07
دو نفر بودیم. حرفای مشترکِ زیادی نداشتیم، تنهاییای مشترکِ زیاد ولی، چرا، داشتیم... خیلی زیاد...
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: يکشنبه 14 آبان 1396 ساعت: 23:07
پشیمونی از گذشتس که به آدم درس میده؟ یا خطاهای گذشته؟
برچسب: پشیمانی, نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: چهارشنبه 10 آبان 1396 ساعت: 19:13
طه داره برای کاستیوم هالوین پارتی دانشگاه نقشه میکشه. بعد از رد شدن تموم گزینه ها اعم از پاره کردن تی شرت و لب های خونی ومپایر و باند پیچیای مومیایی، یه نگاه به من میندازه و میگه :" با این موهای سبز شبیه هارلی کویین شدی. هیچیم نشد دست تو
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: چهارشنبه 10 آبان 1396 ساعت: 19:13